یلدای آریاییتان ،،،،،،،،، اهورایی باد

کاراته

كنوا مابوني بنيانگذار شيتوريو كاراته دو در 14 نوامبر سال 1889 در شوري اوكيناوا به دنيا آمد. او به هفدهمين نسل از يكی از شجاع ترين مردان جنگي پادشاهی ريوكيو تعلق داشت. كنوا مابوني در كودكي از نظر فيزيكي ضعيف بود. اعضاي خانواده او اغلب داستانهايي از رشادتها و دلاوريهاي اجداد و نياكانش براي او نقل می‌کردند و او هميشه روياي اينكه روزي از نظر فيزيكي قوي و مانند يكي از آنها شود را در سر مي‌پروراند. 
در سن 13 سالگي كنوا مابوني به عنوان دانش آموز در مدرسه يكي از استادان معروف كاراته دو، استاد آنكو ايتوسو كه در شوري زندگي مي كرد پذيرفته شد. كنوا مابوني هر روز آموزش می ديد، در هر شرايطي حتي در طوفان‌هاي سخت و نهايتا طي هفت سال او هنر كاراته شوري يا شوريته را آموخت.
وقتي كنوا 20 ساله شد، شروع به آموختن هنر كاراته ناها يا ناهاته نزد استاد كانريو هيگااونــّا كرد. كه بعدها اصول اين دو استاد بزرگ كاراته اوكيناوا اساس و پايه شيتوريو كاراته دو كه توسط مابوني ابداع گرديد، شد.
مابوني بعد از فارغ التحصيلي از دبيرستان و ترک خدمت نظام حدود ده سال در اداره پليس اوکیناوا خدمت كرد. شغل او ايجاب مي كرد كه او به نواحي مختلفي از كشور برود و طي اين سفرها اين فرصت را داشت كه نزد اساتيد محلي كاراته‌دو شكل‌هاي ديگر اين هنر را نيز بياموزد. او همچنين هنر قديمي ريوكان بودو Ryokan Budo" "را نيز فراگرفت.
آغاز قرن بيستم، دوره وسيعي براي گسترش كاراته بود. در سال 1910 كاراته به عنوان يك درس مجزا در برنامه مدارس ژاپن گنجانده شد و اين به معناي شناسايي و قبول رسمي كاراته در ژاپن بود. اما هنوز هم کاراته فاقد يك تشکلیلات استاندارد، منسجم و منظم بود. اكثر اساتيد بيشتر به آموزشهاي فيزيكي بدن، مچ ها، آرنج ها و انگشتان با استفاده از ماكي وارا و كيسه شن توجه مي كردند، در آْن دوره يونيفرم رسمي كاراته نظير چيزي كه امروزه مي بينيم وجود نداشت.
در طي اين سالها كنوا مابوني فعاليت آموزشي خود را آغاز كرد. مابوني و استادش با هم مدرسه کارته‌ای را به منظور آموزش اين هنر رزمي تاسيس كردند. در 13 فوريه سال 1918 پسر ارشد او كنِِِِي متولد شد. در همان سال كنوا مابوني اقدام به معرفی کاراته در بین ژاپنی‌ها كرده و اساتيد معروفي نيز در اين امر او را ياري نمودند. او جلساتي را در خانه خودش با حضور گيچن فوناكوشي، چوجي هاناشيرو، چوشين چي بانا، توكودا، شيمپان شيروما، سيچو توكومورا و هوكو ايشي‌كاوا برای راهکارهای گسترش کاراته در ژاپن برگزار مي كرد. علاوه بر اين در سال 1918 به او افتخار اجراي كاراته در حضور شاهزاده كني و شاهزاده كاچو در مدرسه اوكيناوا داده شد. در سال 1924 كنوا مابوني به عنوان مربي كاراته در دو مدرسه مشغول شد و مفتخر به اجراي كاراته در حضور شاهزاده تي تي بو نيز شد.
در سال 1925 مابوني و چند استاد ديگر، باشگاه كاراته اوكيناوايي را تاسيس كردند و روياي او براي تاسيس يك باشگاه ثابت آموزش كاراته به حقيقت پيوست. اكثر اساتيد معروف كاراته مثل جوهاتسو كيودا، چوجون مياگي، موتوبو، چوموهاناشيرو، چوجواْشيرو، چوشين چي بانا و گوگنکی از مربیان این دوجو بودند.كنوا مابوني و چوجون مياگي از مربي‌هاي ثابت آن باشگاه بودند.
در آن دوران مربي‌ها بيشتر روي آموزشهاي فيزيكي تمركز مي‌كردند. وقتي شاگردي از مربي مي‌خواست تا چيزي را براي او توضيح دهد مربي به شاگرد فرصت می‌داد تا به او حمله كند تا سئوال او را با تکنیک‌های دفاعي مختلفي پاسخ دهد و آموزش آنان فقط تمرين مداوم همان تکنیک‌ها بود. همه اساتيد تكنيك‌هاي مختلف و منحصر به فردی داشتند، اما شيوه اصلي آموزش همه آنها يكي بود، آموزش عملي.
سال 1927 سال مهمي براي كنوا مابوني بود. او با جيگورو كانو پایه‌گذار جودوي مدرن كه براي تاسيس باشگاه جودو به اوكيناوا آمده بود ملاقات كرد. چوجون مياگي و كنوا مابوني فرصتي يافتند تا تکنیک‌های كاراته را براي کانو نمايش و توضيح دهند. كانو كاراته را فني مناسب و ایده‌آل هم براي دفاع و هم براي حمله يافت و لذا در مورد ضرورت گسترش كاراته در ژاپن صحبت كرد. سخنان جیگورو کانو بقدری در روح و روان مابونی تاثير گذاشته بود كه وی تصميم گرفت به اوزاكا برود و خودش را وقف گسترش و ملي كردن كاراته در ژاپن كند.
از آنجا يي كه كاراته يك هنر اصیل اوكيناوايي بود، كنوا مابوني زمانی که به اوزاكا رفت با يك درك غلط از كاراته روبرو شد. در آنجا هيچ باشگاه عمومي براي كاراته وجود نداشت پس مابوني سعي كرد تا كاراته را در پاسگاه‌های پليس و معابد بودائي تعلیم و ترویج دهد. انبوه تماشاچيان در پذيرفتن كاراته مشكل داشتند، كنوا مابوني تلاش شبانه‌روزی خود را جهت ترویج کاراته آغاز کرد، او حتي "تامه شيواري" ( شكستن آجر و تخته) را تمرين می‌داد تا نيروي این هنر رزمي را به عموم مردم نشان دهد. بعضي مواقع از كاراته در دعواهاي معمولي استفاده می‌شد كه اين امر با ايدئولوژي كاراته تناقض داشت و به اعتبار آن لطمه می‌زد. پليس هم سعي می‌کرد با كاراته مقابله كند چون مواردي وجود داشت كه طي دستگيري مجرمان، پلیس مجروح می‌شد.
با وجود همه اين مشکلات كنوا مابوني در راهي كه انتخاب كرده بود ثابت قدم بوده و تلاشهاي پي درپي او نهايتا به ثمر رسيد و نتيجه آن تاسيس سازماني با نام داي نيهون كاراته دو در سال 1931 شد. بعدها اين سازمان به نیهون كاراته دو کای تغير نام داد و منجر به پيدايش شيتوكاي مدرن شد. اكثر اعضاء سازمان شاگردان خود كنوا مابوني بودند که امروزه هسته اصلي فدراسيون شيتوكاي كاراته ژاپن را شكل داده‌اند.
بعد از جنگ جهاني دوم باشگاه‌هاي كاراته يكي پس از ديگري در مدارس و دانشگاهها افتتاح شدند. آنها مسابقات مختلفي را برگزار کرده و آماده ميزباني مسابقات قهرماني در ژاپن مي شدند. طي سالهاي سخت جنگ جهانی دوم مابونی با وقف خودش براي گسترش و پيشرفت كاراته شيتوريو كمك شاياني به بازسازي ژاپن كرد. متاسفانه مرگ به او مهلت به ثمر رساندن ساير برنامه هايش را نداد و او در 23 مي سال 1952 در گذشت.
كاراته شيتوريو كه به وسيله كنوا مابوني ابداع شده بود از قسمتهاي برجسته اي از كاراته شوري استاد ايتوسو و كاراته ناهاي استاد هي گااونا اقتباس شده و نام شيتوريو از حروف شكل اول اسامي اين اساتيد شكل گرفته شده است. مابوني در حين آموزش شاگردانش در دوجو توجه زيادي به كاتاها مي كرد. او معتقد بود كه كاتاها هم شامل تكنيك‌هاي دفاعي و هم تكنيك‌هاي حمله‌اي هستند که مهمترين بخش كاراته به شمار مي آيند و دانستن معناي هر حركت در كاتا و اجراي درست آن ضرورت دارد. كنوا مابوني اولين نفري بود كه اصول Bunkai Kumite و Hokei Kumite را معرفي كرد، كه هدف و استفاده درست از هر كاتا را نشان می‌داد. نتيجه نهايي از آموزش كاتا به كاربردن تکنیک‌های كاراته مبارزه است. همچنین تمرين مداوم كاتا به انتقال اطلاعات و دانش موجود در كاتا به نسل بعد نیز كمك مي كند. شيتوريو كاراته برخلاف ساير شيوه هاي كاراته كاتاهاي بسياري دارد.
به عقيده مابوني شاگردي كه كاتا نمي داند و فقط كوميته تمرين مي كند هيچوقت در كاراته پيشرفت نخواهد كرد و هيچوقت معناي کاراته را درك نخواهد كرد.
مدرسه شيتوكاي کاراته فعاليت بين المللي خودش را آغاز كرد و اساتيد سبک به آسيا، آمريكاي لاتين، ايالت متحد امريكا و اروپا روانه شدند. در نوامبر 1990 نمايندگاني رسمي از كشورهاي مختلف به منظور بحث و گفتگو براي گسترش كاراته در جهان و تاسيس فدراسيون جهانی شیتوریو كاراته در مكزيكوسیتی گرد هم آمدند. همين موضوع در هاوانا در طي اولين مسابقات قهرماني كاراته شيتوكاي آمريكا مورد بحث قرار گرفت و نهايتا در 19 مارس 1993 فدراسيون جهاني شیتوریوكاراته با مركزيت توكيو و رياست مانزو ايواتا تاسيس شد و نمايندگانی از 28 كشور جهان در اولين دوره مسابقات آن شركت كردند .

ممکن است شما هم جزو افرادی باشید که هر هفته یا چند بار در هفته به سالن ورزشی یا به کلاس های گوناگون می روند و وزنه می زنند و کلی عرق خودشان را در می آورند، اما هر بار که به روی وزنه می روید، می بینید که وزنتان همان است که بوده...

مشکل در کجاست؟ آیا ورزش شیوه ای مطمئن برای کاهش وزن اضافه نیست؟ شاید مشکل این باشد که در ورزش کردن، همان اشتباه هایی را مرتکب می شوید که خیلی ها مرتکب می شوند. برای ا

ینکه وزنتان را کم کنید، باید با ورزش ، بیشتر از کالری ای که با خوردن غذاها دریافت می کنید، کالری بسوزانید. بسیاری از افراد فکر می کنند اگر به سالن ورزشی بروند و فقط با وسایل وزنه زنی کار کنند، وزنشان کم خواهد شد یا اگر هنگام ورزش حسابی عرق کنند، میزان زیادی کالری سوزانده اند در حالی که این طور نیست و وزنی که با عرق کردن از دست می رود، فقط به آب مربوط می شود و با خوردن مایعات جایگزین خواهدشد. یک مشکل دیگر این است که افراد نمی دانند چگونه از وسایل ورزشی استفاده کنند و برنامه ورزشی شان را درست طراحی و اجرا نمی کنند، بنابراین با وجود تقلای جسمی زیاد، چندان نتیجه نمی گیرند. این مطلب شما را با ۹ اشتباه رایج در سالن های ورزشی آشنا می کند:

۱- گپ زدن بیش از حد با آشنایان به جای ورزش کردن

خیلی از افراد وقتی به سالن ورزشی می روند، آنقدر به صحبت با دوستانشان مشغول می شوند که یادشان می رود برای ورزش به آنجا آمده اند و زمان زیادی را تلف می کنند، در حالی که در سالن ورزشی باید بر انجام تمرین ها متمرکز شد و گپ زدن را به زمان استراحت پس از ورزش موکول کرد.

۲- ورزش نکردن با شدت کافی

بسیاری از افراد، تمرین ها را با شدت کافی انجام نمی دهند. آنها فکر می کنند فقط تحرک داشتن باعث کاهش وزن می شود، اما اگر شدت حرکات به حد لازم نرسد، نتیجه مطلوبی نخواهد داشت.علاوه بر افزایش شدت انجام حرکت ها، انجام تمرین ها برای مدت طولانی تر، افزایش وزنه ها یا دامنه حرکات، «انجام تمرین های گوناگون به طور متوالی»، تمرین های روی سطح شیبدار یا افزایش فشار ناشی از وزن بدن با پوشیدن جلیقه های وزنه دار یا آویزان کردن وزنه از قوزک پا نیز می تواند مفید باشد.

۳- تمرین در حدی که همیشه در نمودار ضربان قلب در منطقه «سوزاندن چربی» قرار گیرد
روی صفحه دستگاه های ورزشی نمودارهایی مربوط به میزان فعالیت قلبی عروقی هنگام ورزش وجود دارد که به چند «منطقه» تقسیم شده است. در منطقه ای که اصطلاحا «منطقه سوزاندن چربی» نامیده می شود، شدت فعالیت خیلی زیاد نیست و معمولا در حد ۶۵ تا ۷۰ درصد «حداکثر سرعت ضربان قلب برای سن» است، اما پژوهش ها نشان می دهد هر چه شدت فعالیت جسمی بیشتر باشد، کالری بیشتری صرف می شود و این نه تنها هنگام ورزش در سالن، بلکه پس از ترک سالن ورزشی و در زندگی روزانه نیز صدق می کند. بالارفتن ضربان قلب تا حد رسیدن به این «منطقه» کافی نیست و مانند این است که موتور اتومبیلتان خاموش، اما کاپوتش هنوز گرم باشد. شدت تمرین باید به بالاتر از این حد برسد. اگر نمی توانید یک باره شدت فعالیت جسمی تان را بالا ببرید، سعی کنید به تدریج از این مرز عبور کنید.

۴- دست بالا گرفتن میزان کالری مصرفی ای که وسیله ورزشی نشان می دهد
باید مراقب باشید مقدار کالری مصرفی ای که روی صفحه دستگاه های ورزشی در فعالیت هوازی نشان داده می شود، گمراهتان نکند. این مقدار فقط یک تخمین کلی است و متغیرهای گوناگونی بر آن تاثیر دارند. ممکن است صفحه نمایش نشان دهد شما ۵۰۰ کالری سوزانده اید در حالی که فقط ۲۵۰ کالری سوزانده باشید. این اتفاق به خصوص در موارد «فریب خوردن» دستگاه، مانند تکیه دادن روی میله های نگهدارنده آن، می افتد. اگر رایانه دستگاه را ملاک قرار دهید که بر اساس سرعت و شمار چرخش ها کالری مصرفی را محاسبه می کند، ممکن است کمتر از حد لازم فعالیت جسمی انجام دهید.

۵- تغییرندادن برنامه ورزشی و پیشرفت نکردن به سطوح بالاتر
اگر بارها و بارها فعالیت جسمی مشابهی انجام دهید، بدنتان تغییر نخواهد کرد. ابتدا ممکن است وزنتان کاهش یابد، اما سرانجام به نقطه ای می رسید که دوباره وزنتان به حد اولیه بازمی گردد. یکی از مشکلاتی که در پیشرفت برنامه ورزشی با آن روبرو می شوید، نیاز به تعویض دستگاه و انجام تمرین هایی معمولی است که با آنها احساس راحتی می کردید. مثلا ممکن است با انجام ورزش های هوازی احساس راحتی کنید، بنابراین اضافه کردن تمرین های قدرتی برای افزایش حجم عضلات و بافت ها در بدن که کالری هم می سوزاند، برایتان مشکل باشد. یا برعکس فقط تمرین های قدرتی انجام دهید که توده عضلانی تان را حفظ می کند، اما وزنتان را کاهش نمی دهد، اما باید به ترکیبی از تمرین های هوازی و قدرتی بپردازید.

۶ -روش نامناسب ورزش کردن
اگر ندانید چگونه از یک دستگاه ورزشی استفاده کنید یا تمرینی را به درستی انجام دهید، ممکن است آنقدرها که انتظار دارید کالری نسوزانید. گاهی درست انجام ندادن تمرین، آسیب دیدگی را در پی دارد و در نتیجه دیگر نخواهید توانست به تمرین ادامه دهید و کالری های اضافی را بسوزانید. این مشکل به خصوص هنگامی بروز می کند که فرد بر انجام تمرین ها با تکنیک هایی که در گذشته آموخته و اکنون معلوم شده است نادرست هستند، اصرار می کند. علوم ورزشی در چند دهه گذشته تحولات بسیاری داشته و دستگاه های ورزشی نیز تغییرات زیادی کرده اند. برای حل این مشکل، از یکی از مربیان مجرب سالن بخواهید همراه شما تمرین کند، یا چند جلسه شما را تمرین دهد.

۷-زود شروع کردن برنامه ورزشی یا فشار بیش از حد به خود آوردن
شروع زودهنگام یک برنامه ورزشی قبل از آنکه مراحل قبلی آمادگی بدنی را گذرانده باشید، علاوه بر افزایش احتمال آسیب دیدگی ها، ممکن است باعث درد شدید بدن شود. احساس درد، بد نیست و نشان می دهد بدن در حال ساختن عضله است، اما فعالیت جسمی بیش از حد به خصوص اگر زودهنگام باشد، درد شدیدی ایجاد می کند که باعث می شود انگیزه تان را برای ادامه ورزش از دست بدهید. یک علامت دیگر فشار بیش از حد بر بدن هنگام انجام تمرین ها، احساس ضعف و خستگی است که بر میزان فعالیت ها در بقیه روز تاثیر خواهدگذاشت و باعث می شود در سوزاندن کالری موفق نباشید. میزان کالری ای که با یک ساعت تمرین در سالن ورزشی می سوزانید، بسیار کمتر از کالری ای است که در طول ۲۳ ساعت دیگر می سوزانید، بنابراین باید طوری در این یک ساعت تمرین کنید که میزان کالری مصرفی تان در بقیه روز هم افزایش یابد. راه حل این است که برنامه ای مخصوص خودتان برای تمرین داشته باشید. بسیاری از سالن های ورزشی برنامه های رایانه ا ی برای انجام این کار دارند ولی اگر چنین برنامه ای وجود نداشت ، مربیان حاضر در سالن می توانند به شما کمک کنند. حتی ممکن است سالنی که عضو آن هستید، جلسه های دوره ای تمرین دادن شخصی را با همان حق عضویت، در اختیار شما بگذارد، بنابراین در این باره سوال کنید.

۸ -کارنکردن با یک فرد حرفه ای که مجوز یک سازمان ورزشی معتبر دارد
یک تمرین دهنده یا مربی حرفه ای به شما کمک می کند هیچ کدام از اشتباه ها را، مرتکب نشوید. تمرین دهنده شخصی تضمینی برای آن است که حداکثر بهره را از تلاش هایتان ببرید. برای اینکه برنامه تمرینی متناسب با نیازهایتان را طراحی کنید، بهتر است از یک تمرین دهنده شخصی مجرب یا یکی از مربیان سالن کمک بگیرید. این تمرین دهنده، یک برنامه شخصی متناسب با نیازهای خاص شما تدوین می کند و مراقب است که تمرین ها را درست انجام دهید، حتی ممکن است برای داشتن یک رژیم غذایی مناسب که عامل مهم تری در حل مشکل اضافه وزن شماست، راهنمایی تان کند.

۹- تمرین برای لاغری موضع

ادعاها در مورد تضمین کاهش چربی موضعی یا لاغری موضعی شکم یا باسن را فراموش کنید. کارشناسان می گویند ژنتیک عامل اصلی تعیین اندامی است که چربی ابتدا در آن تجمع می یابد یا از آن برداشته می شود. فقط باید بر سوزاندن کالری بیشتر با انجام یک برنامه تمرینی متعادل متمرکز شوید. زیرا در نهایت با کاهش وزن کلی بدن، همه بخش های بدن لاغر می شوند.